Θα ‘θελα πολύ σήμερα να γράψω για παράσταση, για event, για τέχνη και πολιτισμό. Δεν μ’ αφήνει όμως η κατάσταση που βιώνω απ’ το πρωί… Ήρθε το φθινόπωρο και οι πρώτες βροχούλες του. Αυτό θα ήταν φυσικά τέλειο και όμορφο για την εποχή σε μια φυσιολογική χώρα. Ζητούμενο κιόλας θα έλεγε κανείς. Αλλά όπως φαίνεται η Ελλάδα δεν κάνει για όλες τις εποχές. Φοβάμαι μην αρχίσει και δεν κάνει για καμία εποχή βέβαια…

Βλέπω και ακούω την ωραία βροχούλα, λέω το φθινόπωρο είναι εδώ. Βγαίνω έξω για τα πρώινα ψώνια και οι κάδοι σε όλη τη γειτονιά είναι ξεχειλισμένοι, σέρνονται τα σκουπίδια πάνω στα εγκλωβισμένα αυτοκίνητα, να βρωμοκοπάει όλη η γειτονιά απ’ τα βρεγμένα απορρίματα και φυσικά πολλά πεζοδρόμια απαγορευτικά να περάσεις. Ας πολυμε όμως ότι τα ξεπερνάμε ολ’ αυτά, τι στο καλό γίνεται με τους βουλωμένους -από σκουπίδια- υπονόμους; Αποτέλεσμα να μην πάνε τα νερά της βροχής κάτω και να κολυμπάμε στα νερά και στα σκουπίδια, αλλά και να μην μπορούμε να περπατήσουμε ούτε στους δρόμους! Λεωφορεία και Μέσα Μεταφοράς δεν μπορούμε να πάρουμε αφού δεν υπάρχουν, να περπατήσουμε δεν μπορούμε πουθενά. Δεν κατάλαβα; Θα ιπτάμεθα;;; Λέω κάτι παράλογο; Γιατί δεν κάνει ΤΙΠΟΤΑ κανείς γι΄αυτό; Ακόμη και δουλειά να υπάρχει δεν μπορείς να πας, αν δεν οδηγείς το δικό σου μέσο (που και να το έχεις ακόμα με αυτή την κατάσταση θέλεις 3 ώρες minimum να πάς κάπου)  και δεν είναι εγκλωβισμένο φυσικά πουθενά!

Μήπως πρέπει να ευχόμαστε: ΑΣ ΜΗ ΒΡΕΞΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΘΕΟΥΛΗ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ;;; (Για τα επακόλουθα, μετά απ’ αυτό, προβλήματα χρειάζεται άλλο άρθρο…)